[SF] The Love Literature 1/2

posted on 26 Jan 2011 00:43 by yunjaekick
 
110126
 
 

Title : [SF] The Love Literature

Author : YunJaeKick

Main character : Chung YunHo ft. Kim JaeJung

Special thanks : Park YuChun, Shim ChangMin and Kim JunSu

Genre: AU, Period, Romance, Yaoi

Rate : PG-15,NC-18

 

Special Gift for Yunho & JaeJung’s Birthday 2011

 

 

 

Prologue

 

 

 

เมืองฮันยาง อาณาจักรโชซอน ปลายฤดูหนาว

 

อาณาบริเวณที่พำนักของท่านราชเลขาคิมแจซุกถูกปกคลุมไปด้วยหิมะขาวโพลน ส่งผลให้ทัศนียภาพอันงดงามของสวนดอกไม้นานาชนิดที่คุณชายใหญ่โปรดปรานต้องถูกความหนาวเหน็บบดบังไปเสียหมด ราชเลขาคิมเป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่เปี่ยมคุณธรรมและจงรักภักดีอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เขารับใช้ใต้ฝ่าพระบาทขององค์ราชามาแล้วถึงสองรัชสมัย บัดนี้ราชาองค์ใหม่เพิ่งขึ้นครองราชย์จึงถือว่าคิมแจซุกได้ดำรงตำแหน่งราชเลขายาวนานถึงสามรัชสมัยเลยทีเดียว ท่านราชเลขามีบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนอยู่หนึ่งคน นามว่า คิมแจจุง ร่ำลือว่าตัวคุณชายใหญ่แม้เกิดมาเป็นบุรุษ หากแต่อุปนิสัยอีกทั้งรูปโฉมนั้นช่างงดงามปานนางฟ้านางสวรรค์จนทำให้สตรีบางนางไม่กล้ายกความงามของตนขึ้นมาเปรียบ

 

เพียงเพื่อรอยยิ้มเดียว

 

จะให้แลกด้วยทองคำพันชั่ง บุรุษทั่วหล้าก็ยอม

 

จึงไม่แปลกที่ท่านราชเลขาคิมจะทั้งรักและหวงบุตรชายคนนี้เสียยิ่งกว่าไข่ในหิน ทั้งไม่ยอมให้คิมแจจุงออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกบ้าน ไม่ยอมให้พวกเห็บหมัดเข้ามายุ่งย่ามบุตรสุดที่รักเป็นอันขาด

ฝ่ายคุณชายใหญ่ก็ไม่น้อยหน้า ยิ่งท่านพ่อทั้งรัก ทั้งหวงและตามใจมากเท่าใด คิมแจจุงก็ยิ่งดื้อรั้น ซุกซน และเอาแต่ใจมากเท่านั้น

 

ตึก ตึก ตึก!

 

เสียงฝีเท้าเร่งร้อนของใครบางคนดังอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากห้องโถงใหญ่ซึ่งราชเลขาคิมกำลังพำนักอยู่มากนัก บรรดาบ่าวไพร่ที่ทำงานอยู่บริเวณทางเดินต่างพากันหดหัวทำตัวให้ลีบเล็กมากที่สุด เพราะเกรงว่าหากไปขวางหูขวางตาร่างบางเจ้าของความเร่งรีบนั้นเข้า มีหวังว่าคุณชายใหญ่ได้บันดาลโทสะใส่ไม่ยั้งเป็นแน่

 

คิมแจจุงในชุดฮันบกสีแดงเลือดนกกึ่งเดินกึ่งวิ่งตรงไปยังห้องโถงใหญ่ของผู้เป็นบิดา ใบหน้าขาวผ่องที่มักแต่งแต้มไปด้วยความงามเย็นใจ บัดนี้กลับบูดบึ้งผสมปนไปกับลูกแก้วสีนิลที่บัดนี้แดงก่ำคล้ายจะร้องไห้ ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงสดราวกับลูกเชอรี่ถูกเจ้าของกัดเม้มเข้าด้วยกันจนห้อเลือด

 

วันนี้บ้านตระกูลคิมระเบิดลงตั้งแต่เช้า!

 

“ข้าไม่เข้าวัง! แล้วก็ไม่ยอมถวายตัวให้แก่ปีศาจกระหายเลือดตนนั้นเด็ดขาด เป็นตายร้ายดีอย่างไรข้าก็ไม่ยอมนะท่านพ่อ!”      ทันทีที่ย่างเท้าเข้ามาภายในห้องโถงใหญ่ เสียงหวานก็โพล่งใส่ผู้เป็นบิดาด้วยความเกรี้ยวกราด มือบางกำไว้ด้วยกันแน่นจนเล็บแทบจิกเข้าเนื้อ ผิดกับผู้เป็นบิดาที่ยังคงนั่งจิบน้ำชาด้วยความสบายใจ ดูไม่ทุกข์ร้อนใดๆ ราวกับคาดเดาเหตุการณ์ออกอยู่แล้ว

“ฝ่าบาท...เรียกเขาว่าฝ่าบาท ถ้าเกิดว่าใครมาได้ยินเจ้าเรียกเขาว่าปีศาจกระหายเลือด รับรองว่าเราคงถูกตัดหัวทั้งบ้าน”                               เสียงแหบพร่าของคิมแจซุกเอ่ยปรามบุตรชายอย่างใจเย็น หน้าต่างมีหูประตูมีช่อง แม้ว่าเขาจะเป็นถึงขุนนางชั้นผู้ใหญ่ก็ใช่ว่าพระราชาจะทรงไว้ชีวิตให้ง่ายๆ

“กระหายสงคราม สั่งประหารคนโดยไม่กระพริบตา ได้ยินว่าแม้แต่พระอัยยิกายังทรงเกรงกลัวหลานตัวเอง เป็นเช่นนี้ไม่ให้เรียกว่าปีศาจกระหายเลือดได้อย่างไร”                  ใบหน้าเรียวเล็กเชิดขึ้นอย่างถือตน ไม่รู้ไม่ชี้ถึงความเหมาะสมใดๆทั้งสิ้น

“จะอย่างไรก็ทรงเป็นถึงเจ้าแผ่นดิน ทุกวันนี้ที่บ้านเมืองเราคงอยู่ด้วยความเข้มแข็งก็ไม่ใช่เพราะพระเจ้าชองยุนหรอกหรือ?เ”

 

ใช่

 

พระเจ้าชองยุน หรือชองยุนโฮจากตระกูลชอง องค์ราชาหนุ่มผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งราชวงศ์โชซอน ทรงมีรูปโฉมตรึงใจราวกับรูปสลักน้ำแข็ง วรกายมังกรสูงใหญ่องอาจสมกับเป็นชายชาตินักรบ หลังจากขึ้นครองราชย์ต่อจากพระบิดา ก็ได้รับการขนานนามว่า “เทพเจ้าแห่งความตาย” เนื่องจากอุปนิสัยที่เย็นชาและโหดเหี้ยม หากไม่พอใจสิ่งใดก็มักหยิบยื่นความตายเป็นการตอบแทน ขุนนางหลายคนที่ถูกสั่งประหารเพียงเพราะกระทำเรื่องผิดพลาดต่อบ้านเมืองแม้เป็นเรื่องเล็กน้อยก็ตาม นางสนมจำนวนมากที่ถูกตัดศีรษะเพียงเพราะทำตนให้ไม่พอพระทัย ทั่วทุกฝ่ายในวังหลวงล้วนธำรงอยู่ด้วยความอกสั่นขวัญแขวน เพราะถ้าก้าวพราดเพียงครึ่งก้าวก็หมายถึงความตายแล้วนั่นเอง

 

 

ถึงกระนั้นพระองค์ก็ทรงเป็นที่รักของประชาชน

 

ไม่มีการคดโกง ไม่มีการถูกข่มเหงจากขุนนาง ไม่มีการเรียกเก็บภาษีเกินความจำเป็น ไม่เคยให้ความแห้งแล้งและภัยน้ำท่วมเกิดขึ้นนานเพราะจะได้รับการแก้ไขอย่างทันท่วงที ทรงไม่มีวันปล่อยให้ราษฎรต้องอดตาย

 

ทั้งยังเป็นราชาเพียงองค์เดียวที่กระหายการนำทัพด้วยตนเองอย่างที่สุด

 

“จะอย่างไรก็ช่าง ข้าไม่ยอมเข้าวัง ไม่ยอมเป็นสนมของพระราชาองค์นี้เด็ดขาด!”                   เสียงหวานยื่นคำขาด พยายามคิดว่านี่เป็นเพียงแค่ความฝัน จู่ๆท่านพ่อก็มาบอกว่าพระเจ้าชองยุนประสงค์ให้เข้าวังเพื่อถวายตัวทั้งที่ไม่เคยมีโอกาสพบเจอกันเลยสักครั้ง

 

น่าขัน!

ช่างน่าขันสิ้นดี!

 

“ไม่ได้เป็นแค่สนม แต่ทรงรับสั่งให้เจ้า...รับตำแหน่งพระมเหสี”                             นี่สิ ถึงเรียกว่าน่าขันของจริง ราชเลขาคิมยกน้ำชาขึ้นจิบอึกใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจอย่างคิดไม่ตก ให้คิดแล้วคิดอีกอย่างไรก็คิดไม่ออกว่าฝ่าบาทมาต้องตาต้องใจบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนได้อย่างไร จำได้ว่าตนไม่เคยพาแจจุงเข้าวังและฝ่าบาทก็ไม่เคยเสด็จมายังบ้านตระกูลคิมเลยสักครั้ง

 

Flashback

 

“อ่ะ...เอ่อ...แต่...แต่ว่าฝ่าบาท...คือ...”                   ทันทีที่ได้ฟังพระประสงค์ของมังกรหนุ่ม ราชเลขาคิมก็ถึงกับเหงื่อแตกพลั่ก ในใจก็พยายามคิดหาเหตุผลมาปฏิเสธ ไม่ใช่เพียงเพราะว่าคิมแจจุงเป็นดั่งดวงใจของตน หากแต่ด้วยฝีปากที่คมดั่งกรรไกรของบุตรชาย กลัวว่าพอเข้าวังวันแรกก็จะทำให้ทรงกริ้วจนมีรับสั่งประหารเจ็ดชั่วโคตรเสียมากกว่า

 

โธ่....เลี้ยงดูมาราวคุณหนู แล้วเหตุใดลูกชายของเขาถึงได้ปากคอเลาะร้ายดั่งหญิงชาวบ้านไปเสียได้

 

“หรือเจ้าคิดปฏิเสธ?”            สุรเสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจรับสั่งถามด้วยความเย็นชา ในดวงเนตรพยัคฆ์ที่ตวัดจ้องใบหน้าของท่านว่าที่พ่อตาแฝงไว้ด้วยเงาของมัจจุราชอย่างชัดเจน

 

รู้กันดีว่าพระเจ้าชองยุนไม่โปรดการถูกปฏิเสธ

 

“ก่ะ...กระหม่อนไม่กล้า”                    คิมแจซุกกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เป็นครั้งแรกที่ขุนนางผู้ภักดีและรับใช้ใกล้ชิดฝ่าพระบาทถึงกับอยากร้องไห้ต่อหน้าพระพักตร์

 

ไม่น่าหวงลูกจนเกินไป รู้อย่างนี้ให้แต่งเข้าบ้านอื่นไปเสียก่อนจะได้ไม่ต้องมานั่งลำบากใจอยู่แบบนี้

 

“ดี”           มุมพระโอษฐ์ยกขึ้นเล็กน้อยคล้ายพึงพอใจเป็นที่สุด ซึ่งคิมแจซุกกลับมองเห็นแค่ว่าเป็นรอยยิ้มของปีศาจร้ายอยู่ดี     “กลับไปรอราชโองการที่บ้าน แล้วบอกลูกของเจ้าเตรียมตัวไว้ให้ดี”

 

Flashcome

 

“ข้า...ไม่...เป็น!”                   สะบัดหน้าหนีไม่พอ ยังยกแขนเรียวขึ้นกอดอก ต่อให้ตายก็ไม่ทำ

“พ่อรู้ว่าเจ้าฝืนใจมากแค่ไหน แต่เจ้าก็รู้ดีว่าการขัดใจฝ่าบาทนั้นจุดจบของคนตระกูลคิมรวมทั้งบ่าวในบ้านจะเป็นอย่างไร”                      ถูกตัดหัวเสียบประจานคือคำตอบเดียวเท่านั้น

“แต่ข้ามีคนรักอยู่แล้ว จะอย่างไรข้าก็ไม่เข้าวังนะท่านพ่อ”                        ใช่  มีคนรักอยู่แล้วและเป็นคนเดียวที่ต้องการแต่งงานด้วย

“หากว่าหมายถึงคุณชายสกุลปาร์ก พ่อว่าเจ้าเตรียมตัวเข้าวังยังจะง่ายกว่า”                             ผู้สูงวัยส่ายหน้าระอา  ไม่ได้เยาะเย้ยความรักยิ่งใหญ่ของลูก หากแต่ถามหน่อยเถิดว่า...คุณชายปาร์กยูชอนรู้ตัวหรือยังว่าได้กลายเป็นคนรักของคิมแจจุงไปเสียแล้ว

“ท่านพ่ออ๊ะ!”                       ร่างบางสะดีดสะดิ้งจนผู้เป็นพ่อนึกหมั่นไส้ ในสายตาชายอื่นนี่อาจเป็นท่าทางน่ารัก น่ามอง คงรีบเข้ามากกกอดเอาใจ หากแต่คิมแจซุกกลับไม่รู้สึกเช่นนั้นเลย

“นายท่าน นายท่าน! แม่ทัพชิมนำราชโองการมาแล้วเจ้าค่ะ”                     น้ำเสียงตื่นตระหนกของสาวใช้คนสนิทดังขัดจังหวะสงครามน้ำลายระหว่างพ่อลูกตระกูลคิม และทันทีที่รู้ว่าบัญชาสวรรค์กำลังมาถึงประตูบ้านกลับมีเพียงคิมแจซุกเท่านั้นที่รู้สึกว่าหลังศีรษะช่างเย็นเยียบ ผิดกับบุตรชายที่ยังกอดอกนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้

“คิมแจซุก คิมแจจุง รับราชโองการ”                ทันทีที่ปรากฏร่างสูงใหญ่ของท่านแม่ทัพคนสนิทในองค์ราชา ห้องทั้งห้องก็กลับเข้าสู่ภาวะเงียบงันได้อย่างไม่น่าเชื่อ ใบหน้าหล่อเหลาเหลือบมองใบหน้างดงามที่ยังคงบึ้งตึง

ด้วยความหมายที่ยากจะคาดเดา ก่อนจะขานเรียกให้สองพ่อลูกรับราชโองการ

“กระหม่อมคิมแจซุกและ...อ่ะ...เอ่อ...”                            ราชเลขาคิมรีบคุกเข่าลงเพื่อรับราชโองการ หากแต่เมื่อเหลือบไปเห็นบุตรชายยังคงนั่งหน้าเชิดอยู่ที่เดิม ก็ถึงกับรีบชุดกระชากให้ลงมานั่งด้วยกันแทบไม่ทัน

 

รีบ ทูล ชื่อ ตัว เอง สิ!!!       สายตาของบิดาคาดคั้นเช่นนั้น

 

“คิมแจจุง!”          

“น้อมรับราชโองการ”                        ประโยคปิดท้ายและกันศีรษะหลุดจากบ่าเป็นคิมแจซุกที่รีบเอ่ยแทบจะทันที

“ข้าประสงค์ให้คิมแจจุง บุตรชายเพียงคนเดียวของราชเลขาคิมแจซุก เข้ารับตำแหน่งมเหสีเอก รับใช้เคียงคู่บัลลังก์ของข้าตลอดไป หากขัดราชโองการให้ลงโทษประหารชีวิตคิมแจซุก คิมแจจุง และบ่าวทุกคนในบ้านตระกูลคิมเจ็ดชั่วโคตร หลังจากนั้นนำศีรษะเสียบประจานรอบเมืองให้นกกาจิกกิน ส่วนร่างกายให้นำไปเป็นอาหารแก่สัตว์ป่า”

 

อึก!

 

“ป่ะ...เป็นพระมาหากรุณายิ่งนัก”                   ราชเลขาคิมตอบรับราชโองการแทบจะในทันทีที่จบประโยค เกิดมาไม่เคยรู้สึกสั่นเกร็งไปทั่วทั้งร่างเท่านี้มาก่อน ไม่ต่างจากคิมแจจุงที่ถึงกับนิ่งงันจนฝีปากคมๆนั้นด้านไปเลยทีเดียว

 

ในโลกนี้...

 

ในโลกนี้ยังมีบุรุษที่ใจคอโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้เชียวหรือ

 

“พรุ่งนี้ย่ำรุ่งจะมีเกี้ยวมารับ ขอคุณชายคิมเตรียมตัวให้พร้อม”   แม่ทัพชิมแสยะยิ้มพร้อมกับลากลับไป ทั้งที่ไม่ทันได้นั่งดื่มชาเลยด้วยซ้ำ

 

ย่ำรุ่งที่เขาจะต้องจากบ้านอันแสนอบอุ่นแห่งนี้ไป

ย่ำรุ่งที่จะมีเพียงเกี้ยวมารับเข้าวัง

ย่ำรุ่งที่ว่าที่พระมเหสีต้องออกเดินทางหากแต่ไม่มีขบวนยิ่งใหญ่ใดๆเลย

 

“ชองยุนโฮ! แม้แต่รอยยิ้มของข้าก็ไม่มีวันมอบให้แก่ท่าน”       

 

คอยดู!

 

 

 

The Love Literature

 

 

 

อีก 2 วันพิธีอภิเษกสมรสของพระเจ้าชองยุนกับว่าที่พระมเหสีแจจุงก็จะมาถึง หลังจากนั้นไปอีกหนึ่งวันจึงจะเป็นพิธีแต่งตั้งพระมเหสีอย่างเป็นทางการ และก็ยังไม่ถึงหนึ่งวันที่คิมแจจุงเดินทางเข้าวังมาตั้งแต่ย่ำรุ่ง พระตำหนักชุงจอนได้เปิดประตูต้อนรับว่าที่พระมารดาของแผ่นดินไว้อย่างเรียบร้อย การงานทุกอย่างภายในตำหนักถูกตระเตรียมไว้เป็นอย่างดี บ่งบอกได้ว่าพระเจ้าชองยุนให้ความสำคัญต่อความเป็นอยู่ของคุณชายคิมมากแค่ไหน แต่ถึงแม้จะมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีเลิศยิ่งกว่าบ้านราชเลขาเพียงใด ก็ไม่ได้ทำให้ร่างบางรู้สึกมีความสุขเอาเสียเลย

 

“ข้าไม่กิน!”

               

เพล้ง!

 

อีกครั้งที่เสียงตะหวาดแหวดังมาพร้อมกับเสียงจานชามแตกกระจายด้วยฝีมือของคนตัวเล็กแต่ฤทธิ์เยอะ คิมแจจุงตั้งหน้าตั้งตากวาดเอาอาหารบนโต๊ะอย่างระบายโทสะ ขณะที่บรรดานางกำนัลเองก็ตั้งหน้าตั้งตายกเครื่องเสวยชุดใหม่เข้ามาแทนที่ แม้จะกลัวลูกหลงอยู่มากแต่ถ้าหากว่าที่พระมเหสีซูบผอมลงไปกว่าที่เป็นอยู่ มีหวังว่าฝ่าบาทจะต้องไม่พอพระทัยเป็นแน่

 “พระมเหสี...เสวยอะไรบ้างเถิดเพคะ หม่อมฉันกลัวว่าจะประชวรเอา”                 โกซูมีสาวใช้คนสนิทตั้งแต่อยู่ที่บ้านตระกูลคิม บัดนี้ได้เลื่อนขั้นเป็นนางกำนัลและดูเหมือนว่าเป็นคนเดียวที่กล้าพูดอะไรออกไปในตอนนี้

“คุณชายใหญ่ เรียกข้าว่าคุณชายใหญ่ เพราะว่าข้าไม่ได้เป็นมเหสีของใครทั้งนั้น!”                             เสียงหวานแทบตะโกนใส่หน้าสาวใช้ แถมยังตวัดสายตาใส่อย่างแค้นเคือง ร่างบอบบางในชุดทรงวิจิตรสวยงามแต่ยังคงสีเลือดนกอันโปรดปรานเอาไว้ได้แต่นั่งหน้าบึ้งพร้อมไฟโทสะที่สุ่มอยู่เต็มอก

 

ทำไมนะ...ทำไม เข้าวังยังไม่ทันข้ามคืน นางก็แปรไปอยู่ฝ่ายชองยุนโฮเสียแล้ว

 

“หม่อมฉันต้องฝึกเรียกให้ชิน เพราะต่อจากนี้คงได้เรียกพระมเหสีไปตลอดชีวิต”                               ซูมียังคงเป็นผู้เดียวที่ปราบพยศแจจุงได้ ตั้งแต่เด็กที่คุณชายใหญ่เอาแต่ใจและดื้อรั้น นางก็จะเปรียบเหมือนพี่สาวที่คอยปรามน้องชายอยู่เสมอ

“ดูเจ้าสิ ดู! ท่านพ่อไม่รักข้าแล้ว มาตอนนี้เจ้าก็ไม่รักข้าด้วยอีกคน ชีวิตคิมแจจุงช่างอาภัพนัก”                          เอ่ยพร้อมขอบตาที่แดงก่ำ ลูกแก้วสีนิลมีแววตัดพ้อต่อว่าอย่างเห็นได้ชัด หากแต่พี่สาวก็หาได้ใส่ใจ

“เสวยสักคำสองคำก็ยังดี ถ้าหากฝ่าบาทเสด็จมาหา พวกหม่อมฉันจะได้ไม่ถูกตำหนิ”                          ได้ยินซูมียกเอาพระราชามาอ้าง บรรดานางกำนัลคนอื่นๆก็พลอยใจชื้นขึ้นมาด้วย อย่างน้อยพระนามนี้ก็น่าจะพอปราบพยศว่าที่พระมเหสีได้บ้าง

“หึ! ตามประเพณีแล้วก่อนแต่งงาน ห้ามข้ากับเขาเจอหน้ากัน ไม่มีทางที่เขาจะมาเหยียบถึงนี่หรอก...เลิกขู่ข้าได้แล้วโกซูมี”                      คอยดูเถิด ภายในสองวันนี้เขาจะป่วนจนวังหลวงไม่อยากต้อนรับกันเลยทีเดียว

“เจอกงกง จากตำหนักแดจอนขอเข้าเฝ้าพระมเหสีแจจุง!”                         เสียงกราบทูลที่ตะโกนตั้งแต่ทางเข้าพระตำหนักดังใกล้เข้ามาพร้อมกับร่างของเจอกงกงผู้ดูแลรับใช้พระราชาชองยุน กงกงเฒ่าย่างเท้าเข้ามาหยุดอยู่หน้าร่างบางเจ้าของสถานที่ ถึงแม้จะถูกสายตาไม่เป็นมิตรของแจจุงจ้องมอง แต่ว่าเขาก็ต้องทำหน้าที่ให้เสร็จสมบูรณ์

“เจอกงกง ถวายบังคมพระมเหสี”   

“ที่นี่ไม่ต้อนรับคนของตำหนักแดจอน ท่านรีบกลับไปซะ!”                      ไม่มีมารยาทหรือความเป็นมิตรใดๆจากคิมแจจุงทั้งนั้น

“ฝ่าบาทมีบัญชาให้หม่อมฉันนำของขวัญมาถวายแก่พระมเหสี หากว่าทรงรับไว้แล้วหม่อมฉันถึงจะกลับได้”   กงกงเฒ่าทูลเสร็จก็จัดการยื่นของขวัญชิ้นที่ว่าออกไปทันที มีเพียงสายตาสงสัยอย่างสุดแสนจากพระมเหสีองค์น้อยส่งกลับมาเท่านั้น คิมแจจุงไม่เข้าใจและไม่ต้องการของขวัญใดๆจากชองยุนโฮ ผิดกับนางกำนัลคนสนิทที่กำลังตื่นตกใจไปกับของขวัญชิ้นนี้เป็นที่สุด

 

ปิ่นปักผมหงส์ฟ้า

 

ฝ่าบาทยังหนุ่มยังแน่น ทรงใจร้อนก็คงไม่แปลก

 

“ข้าไม่เอา ต่อให้เป็นทองคำเต็มบ้านข้าก็ไม่เอา เจ้ากลับไปได้แล้ว!”                        แค่ปิ่นปักผมอันเดียว ไม่มีทางมัดใจคนอย่างคุณชายคิมได้หรอก

“อ่ะ...เอ่อ...ถือว่าพระมเหสีทรงรับไว้แล้ว ขอท่านกงกงกลับไปทูลฝ่าบาทด้วยว่าทรงพอพระทัยกับของขวัญมาก และขอบพระทัยฝ่าบาทเป็นอย่างยิ่ง”                        เป็นโกซูมีที่รับปิ่นและท่านกงกงก็เข้าใจว่าฤทธิ์เดชของพระมเหสีมีมากแค่ไหน อย่างน้อยของขวัญก็มาถึงตำหนักชุงจอนแล้ว เขามั่นใจว่านางกำนัลคนนี้จะช่วยให้งานสำเร็จไปได้แน่นอน

“ถ้าเช่นนั้นหม่อมฉันขอทูลลา”                        เจอกงกงทูลลาพร้อมกับชักฝีเท้าจากไปอย่างรวดเร็วไม่ทันให้ของขวัญได้ถูกส่งคืนอย่างทันท่วงที

“เจ้าไปรับของนั่นทำไม ข้าไม่ได้ต้องการสักนิด!”                        ร่างบางแทบจะพุ่งเข้าไปบีบคอคนสนิท น่าโมโหเหลือเกิน เหตุใดถึงได้กล้าขัดคำสั่งของเขาเช่นนี้

“อย่าทรงโวยวายไปเลยเพคะ มา...รีบไปสรงน้ำแล้วเปลี่ยนเครื่องทรงใหม่เถิดเพคะ ไม่ควรให้ฝ่าบาทต้องรอนาน”                    นอกจากไม่เดือดเนื้อร้อนใจต่อคำตำหนิของเจ้านายแล้ว นางยังทำหน้าที่กึ่งอ้อนวอนกึ่งบังคับให้ร่างบางแสนดื้อทำตามที่พูดให้จงได้

“ข้าไม่อาบน้ำอะไรทั้งนั้น ข้าหิวข้าวแล้ว ข้าจะกินข้าว!”                            คิมแจจุงฝืนตัวเองสุดฤทธิ์ ปักหลักจะกินข้าวลูกเดียวไม่ไปไหนทั้งสิ้น

“ค่อยไปเสวยที่ตำหนักแดจอนเถิดเพคะ ตอนนี้ไม่มีเวลามากแล้ว รีบเปลี่ยนเครื่องทรงก่อนดีกว่า”

“โกซูมี! ทำไมข้าต้องอาบน้ำแต่งตัวใหม่ แล้วทำไมข้าต้องไปกินที่ตำหนักบ้านั่นด้วย”                        อย่ามาพูดปริศนาธรรมตอนที่โมโห เพราะจะโดนไม่ใช่น้อย

“ตั้งใจฟังหม่อมฉันดีๆนะเพคะ”                     นางกำนัลสาวหันมาเผชิญหน้ากับพระมเหสีจอมโวยวายด้วยท่าทางจริงจังเสียจนคิมแจจุงหยุดหายใจไปชั่วขณะ

 

เฮือก!

ซูมีน่ากลัวอ่า

               

“การที่ฝ่าบาททรงพระราชทานปิ่นปักผมให้แก่พระองค์นั้นมีความหมายว่า คืนนี้ให้ว่าที่พระมเหสีเข้าถวายตัวที่พระตำหนักแดจอนเพคะ”

 

ถะ...ถวายตัว

 

คิมแจจุงหูฝาดไปแล้วแน่ๆ!

 

“ขะ...ข้าต้องถวายตัว?”

 “เมื่อเข้าใจความหมายแล้วก็รีบสรงน้ำเถิดเพคะ หม่อมฉันกลัวว่าฝ่าบาทจะทรงรอนานจนกริ้วเอา”

“มะ...ไม่! โกซูมีปล่อยข้านะ ข้าไม่ไป ไม่อะไรกับชองยุนโฮทั้งนั้น!”                      ดูเหมือนว่าร่างบางที่เริ่มจะร้องไห้แล้วจริงๆไม่มีแรงจะต้านทานโกซูมีที่พยายามลากไปอาบน้ำได้เลย คงทำได้เพียงตะโกนโวยวายให้แสบคอเล่นก็เท่านั้น                “ม่ายยยยยยยย!”

 

 

 

The Love Literature

 

 

 

พระเจ้าชองยุนประทับนั่งอยู่ภายในห้องบรรทมอย่างสบายพระทัย ทรงยกชาขึ้นละเลียดความหอมหวานในขณะทอดพระเนตรดวงจันทร์ที่วันนี้ส่องแสงนวลผ่องเป็นพิเศษ พระวรกายมังกรถูกปกคลุมไปด้วยเครื่องทรงสีดำสนิท รับกับพระเกศาดำขลับที่บัดนี้ถูกปล่อยสยายลงมาทั่วแผ่นหลังเพราะเป็นเวลาพักผ่อน พระพักตร์นิ่งสงบราวรูปปั้นน้ำแข็งไม่ได้ฉายความรู้สึกใดๆออกมา แต่กลับงามสง่าสมกับเป็นโอรสสวรรค์ชวนให้คนมองลุ่มหลงได้ไม่ยาก

 

หวังว่าคิมแจจุงจะมองแล้วลุ่มหลงเช่นกัน

 

เมื่อคิดถึงใครบางคนก็สามารถทำให้ริมพระโอษฐ์กระตุกขึ้นอย่างมีความหมาย ว่าที่พระมเหสีช่างดื้อรั้นและใจกล้าต่อพระองค์นัก ดูสิ...จนบัดนี้ก็ยังไม่โผล่มาตามบัญชาเสียที

“อ่ะ...เอ่อ...ทูลฝ่าบาท...”                     ยังคงเป็นเสียงแหบพร่าของเจอกงกงที่ว่ายเวียนมากราบทูลเรื่องของพระมเหสีอยู่เสมอ    “พระมเหสี เอ่อ...ไม่ยอมเสด็จมาสักที หม่อมฉันทำได้เพียงนำข่าวมากราบทูลต่อฝ่าบาทเท่านั้น”           ต้องให้เหงื่อแตก หน้าซีด มือสั่นอีกเท่าใด ว่าที่พระมเหสีถึงจะยอมเสด็จสักที

“ถ้าเป็นเช่นนั้น...”                              เทพเจ้าแห่งความตายวางถ้วยชาลงอย่างเบามือ ไม่ได้มีแววครุกรุ่นใดๆอย่างที่เจอกงกงคาดการเอาไว้เลย          “เจ้ากลับไปบอกคิมแจจุงว่าถ้าหากไม่รีบมา...ข้าก็จะตัดศีรษะของนางกำนัลที่ชื่อโกซูมีนั่นซะ”       พระสุรเสียงที่สามารถทำให้กงกงเฒ่าขนลุกทั่วทั้งกาย

“ร่ะ...รับด้วยเกล้า”              

และนั่นก็เป็นครั้งสุดท้ายที่พระองค์ทอดพระเนตรเห็นเจอกงกง เพราะหลังจากมีบัญชานั้นออกไป แน่นอนว่าคิมแจจุงผู้ที่รักและห่วงพี่สาวคนสนิทสุดใจก็ถึงกลับพาตัวเองมาอยู่ในตำหนักแดจอนภายในเวลาไม่กี่อึดใจเลยทีเดียว

“เผด็จการและโหดร้ายที่สุด!”                           ทั้งที่ยืนหอบแฮกแต่เสียงหวานก็ไม่วายต่อว่าเทพเจ้าแห่งความตายอย่างไร้ซึ่งความเกรงกลัวใดๆ คิมแจจุงยืนกำหมัดเล็กๆไว้จนแน่น รอจังหวะให้องค์ราชาจอมโหดเหี้ยมหันกลับมามองก็อยากจะซัดหมัดลงไปสักครั้งให้หายแค้นใจ

 

ทว่า

 

ปีศาจกระหายเลือด ฆ่าคนไม่กระพริบตา คือบุรุษผู้นี้จริงหรือ?

หรือว่าบุรุษที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา คือเทพเจ้าแห่งความตายที่งดงามเกินกว่าเทพสวรรค์องค์ไหนๆกันแน่

 

ทันทีที่ชองยุนโฮหันกลับมามองพร้อมกระตุกรอยยิ้มพึงใจเพียงชั่ววูบ คิมแจจุงคนดื้อก็ถึงกับลมหายใจสะดุดขาดห้วงลงไปไม่น้อย

ทุกองค์ประกอบที่หล่อหลอมกลายเป็นชองยุนโฮ ช่างเหมาะสม กลมกลืน งามสง่า และน่าหลงใหลจนหัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ

แปลกที่ฝีปากคมกริบอันเป็นเอกลักษณ์ประจำกาย ไม่สามารถเอื้อนเอ่ยถ้อยคำใดได้อย่างที่ใจต้องการ

 

เจ้าเป็นบ้าไปแล้วหรือคิมแจจุง?

 

“ได้ยินว่าเจ้าไม่ยอมกินข้าว นั่งลงแล้วกินของพวกนี้ซะ”                           สุรเสียงเย็นชาดังเรียกสติของร่างบอบบางที่เอาแต่ยืนนิ่งกลับมาได้อีกครั้ง พระเจ้าชองยุนทอดพระเนตรไปทางว่าที่พระมเหสีอย่างคาดคั้นให้ปฏิบัติตาม

 

วันนี้คิมแจจุงดูโดดเด่นสะดุดตามากเหลือเกิน ก็ไหนมุ่งมั่นหนักหนาว่าจะทำให้เขาพ่ายแพ้และยอมส่งตัวกลับสู่บ้านตระกูลคิม จะเป็นหงส์งามที่เย่อหยิ่งลำพองใจ หากแต่นี่อะไร...ลูกแมวน้อยท่าทางน่ารักตัวนี้โผล่มาจากไหนกันเล่า

ร่างบางในชุดทรงสีแดงเลือดนกที่ช่วยขับผิวขาวกระจ่างตาได้อย่างไม่มีที่ติ ใบหน้านวลผ่องดังจันทรายามค่ำคืนที่แม้จะงอง่ำแต่ก็ยังงดงามไม่เสื่อมคลาย กลิ่นหอมอ่อนๆจากกายงามลอยเข้ามาแตะจมูกชวนให้หลงใหล สังเกตดูก็รู้ว่าเจ้าของความงามไม่ได้ตั้งใจแต่งเสริมตนเองเพื่อทำให้มังกรหนุ่มพึงพอใจ ทว่าความเป็นธรรมชาติของคิมแจจุงนี่เอง ที่ทำให้ชองยุนโฮรู้สึกหายใจเข้าออกไม่เป็นจังหวะ

 

งดงามดั่งบทกวีที่มีชีวิต            

 

และตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้

ความรู้สึกของข้ายังมั่นคงต่อเจ้าไม่เสื่อมคลาย

 

“เผด็จการที่สุด!”                  ทันทีที่สติกลับคืนร่าง ปากแดงอิ่มก็เริ่มทำหน้าที่เป็นกรรไกรทันที คิมแจจุงกระแทกกายลงนั่งบนเก้าอี้พร้อมกอดอกอย่างแสนทระนง   “ข้าไม่หิว”             เอ่ยอย่างเอาแต่ใจพร้อมสะบัดศีรษะหนีไปอีกทาง ไม่อยากถูกบุรุษร่างสูงจ้องมองด้วยสายตาเช่นนี้เลยสักนิด

 

มองดูผิวเผินว่าเย็นชา หากแต่กลับแฝงไปด้วยประกายไฟเจิดจ้าอย่างบอกไม่ถูก

ไม่ชอบใจเลยจริงๆ!

 

“แต่ข้าไม่ชอบให้คนในครอบครอง อดข้าว”                 ชองยุนโฮพาตนเองมานั่งยังฝั่งตรงข้ามของพระมเหสีจอมดื้อ “กินซะ”                                เอ่ยอีกไม่กี่คำก็เอาแต่นั่งจ้องใบหน้าหวานเป็นเชิงคาดคั้นให้ลงมือทานตามสั่งเสียที

“ไม่กิน!”               เสียงหวานพยายามบังคับไม่ให้สั่นเพราะเกิดนึกกลัวท่าทางแบบนั้นขึ้นมาจับใจ

“กินช้าหนึ่งคำเท่ากับศีรษะคนในบ้านของเจ้าหนึ่งคน”            สิ้นคำพูดก็เห็นได้ทันทีว่าอาหารตรงหน้าถูกคีบเข้าปากอย่างเร่งรีบโดยที่คนกินยังไม่ทันได้เอ่ยปากเถียงใดๆทั้งสิ้น คิมแจจุงได้แต่นึกโกรธอยู่ในใจเพียงเท่านั้น

 

ปีศาจกระหายเลือด

 

ข้าเกลียดท่าน!

 

“ข้าอิ่มแล้ว จะกลับตำหนัก”              รู้สึกว่าไม่สามารถยัดอาหารลงไปได้อีก คิมแจจุงจึงหาข้ออ้างหนีกลับตำหนักอย่างรวดเร็ว ร่างบางลุกพรวดจากที่นั่งไม่ยอมถวายบังคมลาร่างสูงที่เอาแต่จ้องมาเลยด้วยซ้ำ

“นอนที่นี่คืนนี้”                   ชองยุนโฮเอ่ยออกมาเพียงเท่านั้น ก็ทำให้ฝีเท้าเบาๆหยุดชะงักอย่างได้ผล ใบหน้าหวานหันกลับมาจ้องตอบใบหน้าคมคายราวกับมีความกล้าขึ้นมาบ้าง

“ไม่!”

“แลกกับ...”

“เอาเลย! ท่านจะเอาศีรษะของใครมาข่มขู่ข้าอีกเล่า”                   ยังไม่ทันที่พระเจ้าชองยุนจะมีรับสั่งตัดศีรษะใคร  กลับเป็นว่าที่พระมเหสีที่รู้สึกมีโทสะขึ้นมาจริงๆเสียแล้ว       “ถ้าตัดศีรษะหมดทุกคนในแผ่นดินแล้วก็ตัดศีรษะข้าด้วยอีกคนเลยสิ!”

 

ชองยุนโฮผู้นี้บ้าอำนาจจนเห็นว่าเขาไม่ใช่คนหรืออย่างไร?

 

“ข้าอยากกลับบ้าน ข้าไม่อยากอยู่ที่นี่ และที่สำคัญก็คือข้าไม่เคยรักท่าน ข้ามีคนรักและจะแต่งงานกับเขาคนเดียวเท่านั้น”

 

ข้าไม่เคยรักท่าน ข้ามีคนรักและจะแต่งงานกับเขาคนเดียวเท่านั้น

 

ดวงตาพยัคฆ์กระตุกเกร็งด้วยไฟแห่งโทสะและความริษยา ชองยุนโฮก้าวเท้าไม่กี่จังหวะก็มายืนเผชิญหน้าอยู่กับคิมแจจุงผู้อวดดี มือแกร่งจับรวบเอาไหล่บอบบางทั้งสองข้างไว้จนคนตัวเล็กรู้สึกเจ็บไปหมด

 

น่ากลัว

 

เพิ่งรู้ว่าบุรุษผู้นี้ยังสามารถน่ากลัวได้มากกว่าที่เห็น

 

“เจ้ามีคนรักอยู่แล้ว?”                          ข้าไม่เคยรักท่าน ข้าไม่เคยรักท่าน ข้าไม่เคยรักท่าน ข้าไม่เคยรักท่าน...ดูเหมือนในห้วงสติของชองยุนโฮจะมีเพียงประโยคนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ใช่! ข้ารักคุณชายปาร์ก…ปาร์กยูชอนคือคนเดียวที่ข้าจะแต่งงานด้วย” เหตุใดเมื่อเอ่ยออกไปแล้วถึงได้รู้สึกว่ากระทำความผิดที่ยิ่งใหญ่ต่อคนฟังเสียเหลือเกิน อีกทั้งยังรับรู้ว่าแรงบีบจากมือแกร่งนั้นเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

“เจ้าเป็นมเหสีของข้าแต่เพียงผู้เดียว...ทั้งจากนี้และตลอดไป!”  จำเอาไว้คิมแจจุง

“แต่ข้าไม่ได้รักท่าน!”                         หยาดน้ำใสเริ่มเอ่ออยู่เต็มสองตาเนื่องจากความเจ็บปวดและความกลัว ไม่ชอบสายตาโหดร้ายเช่นนี้เลย

“ข้าจะทำให้เจ้ารักข้าเอง”                  รักเหมือนกับที่ข้ารัก...รักเจ้าจนแทบคลั่ง

สิ้นประโยคร่างบางก็ถูกจับขึ้นพาดบ่าไม่ให้มีฤทธิ์เดชต่อต้านมังกรหนุ่ม คิมแจจุงทำได้แค่พยายามดิ้นแต่ก็เหมือนว่าชองยุนโฮจะไม่รู้สึกใดๆเลย

“ปล่อยข้านะ ปล่อยข้าลงสิ ชองยุนโฮ!”        

“อยากรู้นักว่าหลังจากเป็นหนึ่งเดียวกับข้าแล้วเจ้ายังกล้าพร่ำพูดว่ารักชายอื่นได้อีกหรือไม่”

 

ฟุบ!

 

ร่างนุ่มนิ่มถูกวางลงบนพระแท่นบรรทมอย่างเบามือหากแต่มั่นคง ชองยุนโฮใช้สองมือแกร่งกดรั้งข้อมือบางทั้งสองไว้ให้แนบชิดกับพื้นที่นอนนุ่ม ดวงเนตรร้อนแรงโลมเลียดวงหน้าหวานที่กำลังตื่นกลัวอย่างแฝงความนัยมากมายมหาศาล

 

เขารอวันนี้มานานเท่าใดแล้วเชียว?

 

“ปล่อยข้า...อุ๊ปส์...”              เสียงหวานถูกปิดด้วยริมฝีปากอุ่นร้อนที่ชกวูบลงมาบนกลีบกุหลาบบางอย่างไม่ทันให้ตั้งตัว ความหอมหวานถูกลิ้นร้อนเก็บเกี่ยวอย่างชำนาญ คิมแจจุงผู้กำลังถูกช่วงชิงจุมพิตแรกไม่รู้ว่าต้องทำเช่นไร ไม่รู้เลยว่าต้องป้องกันตัวอย่างไร หากแต่เมื่อรู้ตัวอีกทีในโพรงปากเล็กๆก็ถูกรุกล้ำเข้าไปเสียแล้ว

 

จุมพิตร้อนแรงที่กำลังทำให้หงส์งามใกล้ขาดใจตาย

 

“อื้อ...ป่ะ...ปล่อย...นะ”                       เสียงหวานที่ดังแผ่วแทบไม่ได้สะกิดใบหูของมังกรหนุ่มเลยด้วยซ้ำ

 

ฟึบ!

 

พริบตา เครื่องทรงสีแดงเลือดนกตัวโปรดก็ถูกกระชากหลุดออกจากกายลงไปกองอยู่บนพื้นอย่างไม่ใยดี

ภายใต้แสงจันทร์สีเหลืองนวล ปรากฏเรือนร่างขาวกระจ่างตาที่งามไปทุกสัดส่วน ชองยุนโฮชื่นชมหลงใหลความงามนี้ยิ่งกว่าของหญิงงามใดๆทั่วหล้า มีเพียงคิมแจจุงผู้เดียวเท่านั้นที่อยากตีตราจองเป็นเจ้าของตลอดกาล

“อ๊ะ...”                    ร่างบางครางเสียงหลงเมื่อถูกริมฝีปากร้อนกดจูบ ดูดเม้มเพื่อสร้างรอยรักสีกุหลาบเอาไว้จนทั่ว ซอกคอขาว ลาดไหล่บาง ยอดอกสีชมพูสวย แม้ในใจอยากต่อต้านมากแค่ไหน หากแต่สมองกลับไม่ยอมสั่งการ ร่างกายกลับไร้เรี่ยวแรง ทำได้แค่เปล่งเสียงครวญครางหวานหูออกมาก็เท่านั้น

“เป็นของข้าและรักข้าเพียงผู้เดียวเท่านั้น”                     เสียงนุ่มทุ้มสั่งชิดริมใบหูเล็ก ก่อนที่ชุดทรงสีดำสนิทจะถูกปลดเปลื้องออกเผยให้เห็นแผงอกและมัดกล้ามแข็งแรงสมชายชาตินักรบ ผิวกายที่ส่งกลิ่นบุรุษเพศทำให้ร่างบางข้างใต้ถึงกับอดหน้าแดงขึ้นมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ได้

“อ๊ะ...อา...”            จุดอ่อนไหวตรงด้านล่างถูกมือหนาลูบไล้หยอกเย้าอย่างเอาใจ ทำให้คนดื้อรู้สึกร้อนลุ่มดั่งถูกไฟแผดเผ่า

“เริ่มหลงรักข้าแล้วหรือไม่?”             เอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยมีใครในแผ่นดินได้เห็นมาก่อน เป็นรอยยิ้มที่งดงามราวกับเทพเจ้าบนสรวงสวรรค์ลงมาจุติ และเป็นรอยยิ้มที่สามารถทำให้หัวใจดวงน้อยกระตุกเกร็งโดยไม่รู้ตัว

 

เริ่มหลงรักเขาแล้วหรือไม่?

 

“อ๊ะ...เจ็บ!”           ในเมื่อไม่ตอบคำถามก็ต้องถูกลงโทษ ร่างบางออกอาการเจ็บปวดหลังจากรู้สึกว่าช่องทางอ่อนไหวทางด้านหลังถูกรุกล้ำด้วยนิ้วเรียวแกร่งของร่างสูง              “ใจร้าย! อ่ะ...อ๊า...ยุนโฮ”

น้ำตาเม็ดงามไหลออกมาจากลูกแก้วสีนิลเมื่อมังกรหนุ่มชำแรกกายเข้าหาหงส์งามเพื่อเป็นหนึ่งเดียวกัน คนใจร้ายก้มลงจุมพิตซับน้ำตาก่อนส่งมอบจุมพิตหวานล้ำแก่ริมฝีปากบวมช้ำนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขณะที่กระแทกกายเข้าออกร่างหวานอย่างนุ่มนวลแต่เร่าร้อนไม่ได้ขาด

“ข้าจะเป็นคนใจร้ายที่รักเจ้ามากกว่าบุรุษใดในแผ่นดิน”                            จะรักเจ้าให้มากกว่าชีวิตของชองยุนโฮคนนี้

“จำเอาไว้คิมแจจุง”

 

 

The Love Literature

 

 

พระเจ้าชองยุนออกว่าราชการแต่เช้า และบรรยากาศภายในท้องพระโรงก็เปลี่ยนแปลงไปมากจนเหล่าขุนนางน้อยใหญ่พากันรู้สึกประหลาดใจไปตามๆกัน เพราะนอกจากแววแห่งความตายจะบรรเทาลงไปมากแล้ว กลับรู้สึกว่าฝ่าบาทของพวกตนมีพระทัยเบิกบานและอ่อนโยนลงอย่างไม่เคยปรากฏในประวัติศาสตร์เลยก็ว่าได้

ท่านราชเลขาคิมแจซุกถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ที่เมื่อเสร็จสิ้นการว่าราชการแล้วฝ่าบาทไม่ได้รับสั่งให้เข้าเฝ้าและสั่งประหารตระกูลคิมเจ็ดชั่วโคตรอย่างที่นึกกลัว แสดงให้เห็นว่าบุตรชายปากกรรไกรของตนยังไม่ได้เข้าเฝ้าและทำให้ฝ่าบาททรงกริ้วนั่นเอง

 

ทว่าเหตุผลแท้จริงคือสิ่งใด คงมีเพียงท่านแม่ทัพชิมชางมินคนสนิทเท่านั้นที่รู้ดี

 

“วันนี้ทรงพระทัยเบิกบานเป็นพิเศษจนพวกขุนนางพากันแปลกใจไปหมด”                        ชิมชางมินที่ตามเสด็จฝ่าบาทอยู่ในอุทยานหลวงกราบทูลเจ้าแผ่นดินอย่างไม่กลัวตาย

“มีเรื่องดีๆเกิดขึ้น จะไม่ให้ข้าสุขใจได้อย่างไร”                            สุรเสียงทุ้มรับสั่งออกมาพร้อมรอยยิ้มละมุน พระพักตร์เหม่อมองไปทางตำหนักแดจอน เมื่อคิดถึงลูกแมวน้อยที่เวลานี้คงกำลังนอนขดตัวอยู่บนพระแท่นบรรทมของพระองค์ ก็รู้สึกอยากเสด็จกลับไปกกกอดเสียให้หายคิดถึง

 

ไม่น่าเชื่อว่าคิมแจจุงจะทำให้เขาหลงรักได้มากยิ่งขึ้นไปอีก

 

“ฝ่าบาท โปรดอย่ากริ้วหม่อมฉัน หากหม่อมฉันจะทูลถามว่าทรงแน่ใจแล้วหรือว่าพระมเหสีคือเด็กคนนั้นจริงๆ”       เสียงของแม่ทัพคนสนิทดังเรียกสติของราชาหนุ่มกลับมา ชองยุนโฮไม่ได้กริ้วโกรธอีกทั้งยังพยักหน้ารับด้วยความมั่นใจ

“ข้าแน่ใจ เพราะข้าไม่มีวันลืมใบหน้านั้นที่ทำให้ข้าหลงรัก และแน่นอนว่าสักวันหนึ่งข้าจะทำให้รอยยิ้มงดงามนั้นกลับมาเป็นของข้าอีกครั้งให้ได้”                            แม้คิมแจจุงจะยังไม่ยอมมอบรอยยิ้มตรึงใจให้แก่เขาผู้นี้ หากแต่อีกไม่นานเขาจะทำให้ทั้งกายและหัวใจบริสุทธิ์บอบบางนั้นเป็นของตนแต่เพียงผู้เดียว                          “ตอนนี้ข้ามีงานสำคัญต้องทำก่อน”                เมื่อคิดถึงหัวใจของหงส์งามซึ่งเวลานี้ไม่ได้อยู่ที่ตน มังกรหนุ่มก็รู้สึกขุ่นหมองในพระทัยทันที

“ฝ่าบาทมีงานสำคัญอันใดให้หม่อมฉันไปจัดการแทนก็ได้”

“คราวนี้ข้าจะจัดการด้วยตนเอง”                      รับสั่งมุ่งมั่น ลักษณะของเทพเจ้าแห่งความตายได้หวนกลับมาอีกครั้ง

“เจ้าไปบ้านตระกูลปาร์กกับข้า...วันนี้ปาร์กยูชอนต้องเจอกับข้าสักที”

 

คุณชายปาร์กยูชอน

 

 

งานเข้าไม่รู้ตัว!                                  

 

The Love Literature

 

แม้ปราศจากสายตา ข้าก็ยังมองเห็น

แม้ปราศจากเสียงเจ้า ข้าก็ยังได้ยิน

เหมือนดั่งดอกไม้กลางสายลมที่หอมชื่นวนเวียนใกล้ลมหายใจ

คล้ายดั่งว่า...ปลายนิ้วของเจ้าสะกิดหัวใจของข้าตลอดเวลา

 รู้บ้างไหม? หลังจากค่ำคืนอันแสนยาวนานนี้

ข้ารู้สึกดีใจที่ได้ตกหลุมรักเจ้า

ปล่อยให้รักแท้ของข้า

นำพาเจ้าล่องลอยไปในสายลม

ล่องลอยไปในหัวใจ

 

The Love Literature

 

To Be Continued

YunJaeKick

 

Epilogue…coming soon ><

 

TALK : ฟิคสั้นที่ไม่ได้เขียนแบบชั่ววูบ มอบให้เป็นของขวัญวันเกิดแก่คนที่เรารักสุดใจ “คิมแจจุง” “ชองยุนโฮ”

         : อาจไม่ได้เป็นของขวัญที่มีค่ามากมายมหาศาลสำหรับใคร แต่ทุกตัวอักษรก็ออกมาจากใจ จากความรักที่่ เรามีให้แก่คนๆนี้เสมอมา...รักมากนะ คงเลิกรักไม่ได้แล้วล่ะ

         : แน่นอนว่าวันเกิดยัยสวย ก็ต้องให้ยัยสวยเสียตัวให้แก่ชองยุนโฮ มันเป็นสัจธรรมจริงๆเนะ >0<

         : ฝีมือการเขียนพีเรียด + NC อาจจะยังเน่าเหมือนเดิม ยังไงก็ขออภัยด้วยนะฮับ

         : คงสงสัยกันมาก ว่าเทพเจ้าแห่งความตายไปติดใจและหลงรักหงส์งามปากกรรไกรตั้งแต่เมื่อไหร่

         : และสำหรับตอนจบ ก็แน่นอนว่าจะมาในวันเกิดของใครบางคนที่คุณก็รู้ว่าใคร ^___<V

         : 6 กุมภา เจอกันกับบทสรุปของ The Love Literature (ชื่อเรื่องก็เว่อร์เกิ๊น แต่อายมั้ย?...ไม่! 555+)

 

Happy Birthday Kim JeaJung

 

ทางที่เดินอยู่ในตอนนี้มันอาจไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบอีกต่อไป

แต่ได้โปรดอย่าท้อใจ อย่าได้เป็นกังวล ไม่มีอะไรที่คุณต้องกลัว

โปรดเชื่อใจ และไว้วางใจ

ขวากหนามเหล่านี้ให้พวกเราเป็นคนจัดการ

ขอแค่รอยยิ้ม และความสุขของคุณ

เพียงเท่านี้ก็มากเกินพอ

รัก.

Comment

Comment:

Tweet

Hello there! I could have sworn I've been to this site before but after checking through some of the post I realized it's new to me. Anyways, I'm definitely delighted I found it and I'll be book-marking and checking back frequently!
http://www.shoessaleme.com/

#1635 By http://www.shoessaleme.com/ (76.164.214.45|76.164.214.45) on 2014-08-15 12:20

[SF] The Love Literature 1/2 | It's hard to say how I feel but you can trust me...

#1634 By longchamp france (23.91.20.210) on 2013-11-12 13:34

Howdy! I'm at work surfing around your blog from my new iphone 3gs! Just wanted to say I love reading your blog and look forward to all your posts! Keep up the excellent work!
???? ?? ??? http://www.nicebagsa.com/hermesgfh

#1633 By ???? ?? ??? (62.210.202.240) on 2013-11-03 02:34

Hello! I could have sworn I've been to this website before but after browsing through some of the post I realized it's new to me. Anyhow, I'm definitely glad I found it and I'll be book-marking and checking back often!
???? ??? http://www.fashionjpdown.com/tatras

#1632 By ???? ??? (62.210.202.240) on 2013-11-03 02:34

I'm not sure why but this web site is loading very slow for me. Is anyone else having this problem or is it a issue on my end? I'll check back later on and see if the problem still exists.
???????????? http://www.brandwatchnet.com/seiko

#1631 By ???????????? (62.210.202.240) on 2013-10-31 15:47

Whoa! This blog looks just like my old one! It's on a totally different topic but it has pretty much the same layout and design. Great choice of colors!
???????? ???? http://www.watcholiga.com/cartieri

#1630 By ???????? ???? (62.210.202.240) on 2013-10-30 15:00

Your Reefs New moon Levels in Sandown concerning Come early july 8 is without a doubt recognized due to the old fashioned conflict between that grown up together with young several years. Your second item get older squad obtains a good big 10lb weight-for-age allocation as well as during fifteen runnings of that Cluster 1 species since1990, that three-year-olds possess handled eight wins even while 5 four-year-olds get triumphed in addition to six five-year-olds.

#1629 By tdwood.com (192.99.3.183) on 2013-10-21 18:17

At this moment, which unfortunately will be the innovative spokesman, Nike or simply Adidas? This can be also the bigger picture. You will find there's specified truth users may advantage very much produced by competing firms. Nike Free Run 2 have been hot sale for more than 2 years, your Nike Zero cost Jog 3 might be yet another era in which assistance athletes a whole lot, go shopping via australiafreeruns2 the right right now!

#1628 By Burberry Bag (192.99.3.183) on 2013-10-20 16:03

Exceptional annuals not to mention perennial flowers, statues in addition to a feature accentuate all 5 including a 50 percentage miles with well-kept good grounds which supply most of the biggest vantage issues to take any beauties of this design.

#1627 By Louis Vuitton Bags UK (192.99.3.173) on 2013-10-19 05:16

Alternative different kinds of biology involve body biochemistry and biology, hormone balance, plus analytical the field of biology, with the help of almost every market place branching away from within a lot of specified subfields.

#1626 By Canada Goose jakker deigned mte sine styling krav (192.99.3.173) on 2013-10-19 05:09

My partner and I absolutely love your blog and find nearly all of your post's to be exactly what I'm looking for. can you offer guest writers to write content for you personally? I wouldn't mind producing a post or elaborating on most of the subjects you write in relation to here. Again, awesome website!
??? ?? http://www.sztopcf.com/images/ad/Casio_jp18.html

#1625 By ??? ?? (62.210.202.241) on 2013-10-17 01:59

Greetings! I know this is kind of off topic but I was wondering which blog platform are you using for this website? I'm getting fed up of Wordpress because I've had problems with hackers and I'm looking at alternatives for another platform. I would be fantastic if you could point me in the direction of a good platform.
??? ?? http://brand.setapartmingb.org/chloe?????-jp-3.html

#1624 By ??? ?? (62.210.202.241) on 2013-10-15 08:22

My partner and I absolutely love your blog and find many of your post's to be exactly I'm looking for. Does one offer guest writers to write content for yourself? I wouldn't mind publishing a post or elaborating on a few of the subjects you write related to here. Again, awesome website!
HYDROGEN ?????? http://www.croaky.org/?hydrogen???????-fashion-7.html

#1623 By HYDROGEN ?????? (62.210.202.241) on 2013-10-15 08:21

Hello! I'm at work surfing around your blog from my new iphone 4! Just wanted to say I love reading your blog and look forward to all your posts! Keep up the superb work!
Tissot (???) ?? http://watches.thompsongf.com/category/tissot-???-??/

#1622 By Tissot (???) ?? (62.210.202.235) on 2013-10-10 04:41

Thanks for one's marvelous posting! I really enjoyed reading it, you may be a great author.I will make sure to bookmark your blog and may come back later on. I want to encourage continue your great posts, have a nice evening!
???? ?? ?? http://jp.4dmm.com/????mickey-jp-16.html

#1621 By ???? ?? ?? (62.210.202.241) on 2013-10-09 09:43

Hi there, i read your blog occasionally and i own a similar one and i was just wondering if you get a lot of spam feedback? If so how do you prevent it, any plugin or anything you can recommend? I get so much lately it's driving me crazy so any support is very much appreciated.
timex ??? http://watches.flashead.com/??????timex-??-watches-7.html

#1620 By timex ??? (62.210.202.241) on 2013-10-09 09:43

I have never read such a wonderful article and I am coming back tomorrow to continue reading.

#1619 By 󥯥` ȥå (27.159.195.81) on 2013-09-26 14:31

tissot ӥͥ

#1618 By coach ????Ʃ` (69.197.189.56) on 2013-09-09 10:16

[SF] The Love Literature 1/2 | It's hard to say how I feel but you can trust me...

#1617 By Fake Oakley Batwolf (192.184.60.108) on 2013-09-05 10:37

My spouse and I absolutely love your blog and find nearly all of your post's to be exactly what I'm looking for. can you offer guest writers to write content for you? I wouldn't mind composing a post or elaborating on a lot of the subjects you write regarding here. Again, awesome site!
ray ban ?? http://www.raybanbuy.net/category/ray-ban-??/

#1616 By ray ban ?? (192.99.8.175) on 2013-08-27 19:53

Hello just wanted to give you a quick heads up. The text in your post seem to be running off the screen in Ie. I'm not sure if this is a formatting issue or something to do with browser compatibility but I figured I'd post to let you know. The style and design look great though! Hope you get the issue fixed soon. Kudos
???? ????? ?? http://www.raybansjp.net/

#1615 By ???? ????? ?? (192.99.8.175) on 2013-08-27 04:15

Good day! Do you know if they make any plugins to safeguard against hackers? I'm kinda paranoid about losing everything I've worked hard on. Any suggestions?
??? ??? ?????? http://www.rakuten-jp.net/???-???-c-2.html

#1614 By ??? ??? ?????? (192.99.8.175) on 2013-08-27 04:07

Wow that was strange. I just wrote an extremely long comment but after I clicked submit my comment didn't show up. Grrrr... well I'm not writing all that over again. Anyway, just wanted to say fantastic blog!
???? ??? ???? http://www.sskamo.net/???-????-????-c-31.html

#1613 By ???? ??? ???? (192.99.8.175) on 2013-08-27 04:07

Wonderful post however , I was wondering if you could write a litte more on this topic? I'd be very grateful if you could elaborate a little bit further. Kudos!
2ch ???? http://www.soccersale.net/category/2ch-????/

#1612 By 2ch ???? (192.99.8.175) on 2013-08-27 04:07

Today, I went to the beach front with my kids. I found a sea shell and gave it to my 4 year old daughter and said "You can hear the ocean if you put this to your ear." She placed the shell to her ear and screamed. There was a hermit crab inside and it pinched her ear. She never wants to go back! LoL I know this is totally off topic but I had to tell someone!
???? ????? ?? http://www.raybanbuy.net/

#1611 By ???? ????? ?? (192.99.8.175) on 2013-08-27 04:01

[SF] The Love Literature 1/2 | It's hard to say how I feel but you can trust me...

#1610 By Cheap Oakley Sunglasses (192.184.37.123) on 2013-08-26 05:20

[SF] The Love Literature 1/2 | It's hard to say how I feel but you can trust me...

#1609 By manorhouse1.com/Pictures/images/MP_toms.htm (27.159.207.71) on 2013-08-24 08:59

[SF] The Love Literature 1/2 | It's hard to say how I feel but you can trust me...

#1608 By ray ban outlet (192.184.60.101) on 2013-08-23 10:26

[SF] The Love Literature 1/2 | It's hard to say how I feel but you can trust me...

#1607 By Replica Oakley Romeo (175.42.94.166) on 2013-08-23 05:34

Beag beann ar an onóir eyepopping, i measc na is mó i ndáiríre taobh istigh de staid soiléir, d'fhéadfadh a bheith ar an tionchar

#1606 By prada uomo (59.61.134.177) on 2013-08-22 15:00

I love your blog.. very nice colors & theme. Did you design this website yourself or did you hire someone to do it for you? Plz respond as I'm looking to design my own blog and would like to find out where u got this from. cheers
????? ?? http://www.emporioarmanitokei.com/?????-???-japan-2.html

#1605 By ????? ?? (192.99.8.105) on 2013-08-21 11:06

http://www.thedataoctopus.co.uk/wp-includes/SimplePie/Registration.phpNike Free Run UK
[SF] The Love Literature 1/2 | It's hard to say how I feel but you can trust me...
xjzmon blog http://aubmonblog23.accordingtome.com/

#1603 By xjzmon blog (192.184.37.124) on 2013-08-19 11:42

[SF] The Love Literature 1/2 | It's hard to say how I feel but you can trust me...

#1602 By www.art.ca/en/art/mksuppliers.php (110.89.27.102) on 2013-08-18 00:52

[SF] The Love Literature 1/2 | It's hard to say how I feel but you can trust me...

#1601 By Michael Kors Canada (110.89.27.138) on 2013-08-15 14:33

a good 1960s jane quant trench dress

#1600 By www.lembas.co.uk/newlines.asp (37.59.26.202) on 2013-08-14 12:04

The particular Sierra Team would not market or maybe promise a correctness involving every publishing. The particular Sierra Team takes absolutely no duty to examine every single publishing, nevertheless stores the best (although not a duty) to be able to remove articles which might be deemed bad, outlawed or maybe unacceptable..

#1599 By Michael Kors Outlet (137.175.68.193) on 2013-07-29 15:48

6 tie Volumetrics Diet

#1598 By tiffany and co australia (198.27.74.104) on 2013-07-24 16:18

Washington City Paper

#1597 By hollister outlet uk (198.27.74.104) on 2013-07-24 16:13

I got news for you, the vast majority of what the Border Patrol check points catch is 50something grandmas and grandpas with a quarter ounce of weed (street value $5000).

#1596 By nike air max roze (198.27.74.104) on 2013-07-24 16:11

posted: Saturday, Nov 24 6:10am

#1595 By cheap nike air max (198.27.74.104) on 2013-07-24 15:48

He won't be practicing.

#1594 By lululemon sale online (198.27.74.104) on 2013-07-24 15:26

Personal Preference in Mesa

#1593 By cheap hollister hoodies (198.27.74.104) on 2013-07-24 15:09

Property crimes reported in Clay County March 7

#1592 By womens nike blazers (198.27.74.104) on 2013-07-24 15:07

[SF] The Love Literature 1/2 | It's hard to say how I feel but you can trust me...

#1591 By CASQUETTE OBEY (103.7.57.18|223.97.195.254) on 2013-06-29 10:51

[SF] The Love Literature 1/2 | It's hard to say how I feel but you can trust me...

#1590 By obd2 connector (103.7.57.18|223.97.195.254) on 2013-06-29 10:51

[SF] The Love Literature 1/2 | It's hard to say how I feel but you can trust me...

#1589 By Casquette YMCMB (103.7.57.18|223.97.195.254) on 2013-06-29 10:51

[SF] The Love Literature 1/2 | It's hard to say how I feel but you can trust me...

#1588 By Chaussure Timberland (103.7.57.18|223.97.195.254) on 2013-06-29 10:51

[SF] The Love Literature 1/2 | It's hard to say how I feel but you can trust me...

#1587 By Isabel Marant Sneakers Pas Cher (103.7.57.18|223.97.195.254) on 2013-06-29 10:51

[SF] The Love Literature 1/2 | It's hard to say how I feel but you can trust me...

#1586 By nike air max 90 (103.7.57.18|223.97.195.254) on 2013-06-29 10:51